Elementy treningu

Trening zaczynamy zawsze od porządnej rozgrzewki. Dbamy o to, żeby nasze mięśnie i stawy były odpowiednio przygotowane do dalszej pracy – pozwala to zminimalizować ryzyko kontuzji. Ważnym elementem rozgrzewki są ćwiczenia rozciągające – na ich efekty nie trzeba zwykle długo czekać. Na treningach pracujemy nad różnymi elementami – siłą, szybkością, wytrzymałością. Duży nacisk kładziemy na ćwiczenia ogólnorozwojowe, dlatego nawet ktoś, kto nie planuje kariery zawodnika (albo zawodniczki) kickboxingu, może wspaniale skorzystać na treningach! Obserwowanie własnych postępów daje olbrzymią satysfakcję. Główną częścią treningu jest ćwiczenie technik kickboxingowych. Trenujemy w parach – partnerzy “tarczują” sobie wzajemnie. Uczymy się technik bokserskich, kopnięć i uników, od najprostszych pojedynczych technik do bardziej zaawansowanych kombinacji. Po odpowiednim przygotowaniu zaczynamy sparingi – uczymy się zachowania w walce sportowej. Na zakończenie każdego treningu wykonujemy zestaw ćwiczeń - złośliwi nazywają ten moment „rzeźnią“. Trener zawsze przygotowuje coś specjalnego! Po takim treningu mamy poczucie dobrze spędzonego czasu.

Sprzęt

W grupie początkującej zaczynamy od podstawowych technik. Na pierwszych treningach wykonujemy je „w powietrze“, bez sprzętu, potem trzeba zaopatrzyć się w taśmy i rękawice. W miarę postępów w treningach kompletujemy pozostały sprzęt – ochraniacze na stopy i ochraniacze na piszczele. Do sparingów potrzebny jest dalszy sprzęt – dochodzi ochraniacz na szczękę, suspensor (dla panów), ochraniacz na piersi (dla pań) i obowiązkowo kask. Dbamy o pełne bezpieczeństwo, dlatego walczymy w komplecie ochraniaczy!

Sprzęt na sali

Na sali mamy worki, na których odbywamy część treningów. Podczas ćwiczeń ogólnorozwojowych wykorzystujemy ciężarki, sztangi, skrzynię, materace, taśmy. Na rozgrzewce nieodzowna jest skakanka – najlepiej zaopatrzyć się we własną!

Formuły kickboxingu

• Full Contact - Formuła walki ciągłej rozgrywana w ringu. Tutaj nie trzeba już kontrolować siły ciosu, wręcz przeciwnie. Znokautowanie przeciwnika oznacza wygraną przed czasem, siła ciosu jest więc tutaj w cenie a walki bywają bardzo brutalne. W ringu zawodnicy często walczą w półdystansie. Full-contact to ciężka i wymagająca formuła.
• Semi Contact - Formuła walki przerywanej rozgrywana na planszy. Oznacza to, że po każdej akcji sędzia zatrzymuje akcję i przyznawane są punkty: 1 pkt za cios ręką, 1 pkt za kopnięcie w obszar tułowia, 2 pkt za kopnięcie w głowę, +1 pkt za kopnięcie z wyskoku. Punkty przyznaje trzech sędziów - dwóch musi być zgodnych, żeby punkt został uznany. Punktowane są także ciosy i kopnięcia w tył głowy! Przewaga 10 punktów osiągnięta na dowolnym etapie walki oznacza zakończenie walki i wygraną przez tzw. przewagę techniczną (popularnie zwaną czasówką). O ile nie dojdzie do czasówki, rozgrywa się zwykle dwie lub trzy dwuminutowe rundy.
  W semi-contact najważniejsze są szybkość, refleks i taktyka walki. Pojedynki semi-contact bywają bardzo widowiskowe, zwłaszcza, że punktację zna się na bieżąco. Techniki semi-contact różnią się od technik wykorzystywanych w innych formułach, dlatego semi wymaga specjalnego treningu.
• Light Contact - Formuła walki ciągłej rozgrywana na planszy. Inaczej niż w semi, walka nie jest wstrzymywana po każdej akcji. Najczęściej rozgrywa się dwu- lub trzyrundowe pojedynki (runda trwa dwie minuty, przerwa minutę). W light-contact zabronione jest zadawanie zbyt mocnych ciosów, które mogłyby znokautować przeciwnika. Znokautowanie przeciwnika może zakończyć się dyskwalifikacją. W light-contact bardziej niż siła, liczą się technika i taktyka walki. Werdykt sędziowski ogłaszany jest po zakończeniu walki na podstawie punktacji przyznanej przez trzech sędziów (wynik 3:0 oznacza jednogłośną decyzję, 2:1 to decyzja niejednogłośna). Warto dodać, że na naszym rodzimym podwórku light-contact nie jest wcale formułą lekką a przepis o kontrolowanej sile ciosu nie jest zbyt surowo przestrzegany.
• Low Kick - Formuła walki ciągłej rozgrywana w ringu. Od full-contactu różni się tym, że można zadawać kopnięcia w uda (stąd nazwa). Wymaga to szczególnego treningu adaptacyjnego. Walcząc w low-kick trzeba mieć także większą podzielność uwagi ze względu na więcej obszarów do trafienia.
• Light Kick - Najmłodsza formuła kickboxingu zbliżona do light contact lecz rozszerzona o możliwość zadawania kopnięć w uda (jak w low kick).

Egzaminy

Regularnie organizujemy egzaminy na stopnie szkoleniowe. Stopni szkoleniowych (pasów) jest w kickboxingu 10. Start w turniejach seniorów możliwy jest od 5. stopni uczniowskiego (zielony pas).

Stopnie od najniższego:

10. stopień uczniowski - biały pas
9. stopnień uczniowski - biały pas z zółtym zakończeniem
8. stopień uczniowski - żółty pas
7. stopień uczniowski - żólty pas z pomarańczowym zakończeniem
6. stopień uczniowski - pomarańczowy pas
5. stopień uczniowski - zielony pas
4. stopień uczniowski - niebieski pas
3. stopień uczniowski - brązowy pas z niebieskim zakończeniem
2. stopień uczniowski - brązowy pas
1. stopień uczniowski - brązowy pas z czarnym zakończeniem

Następnie zdobywa się stopnie mistrzowskie (czarny pas).